SANHEDRYN SADZI ROŚLINY DO TRZECIEJ ŚWIĄTYNI

Zasadzę na pustyni cedry, akacje, mirty i drzewa oliwne. Zaszczepię na stepie razem cyprys, wiąz i pinie – Izaj. 41:19.

Powstający Sanhedryn w ramach przygotowań do trzeciej świątyni stara się odtworzyć biblijne lasy świątynne. Zaczął już sadzić w całym kraju różne rośliny związane ze świątynnymi potrzebami.

Rabin Hillel Weiss, rzecznik Sanhedrynu, wyjaśnił, że świątynia była centrum Izraela – rolniczego narodu o mocnym związku z ziemią. Świątynia dawała połączenie między ziemią a tym, co Boskie.

„Z ofiarami kojarzą się głównie zwierzęta” – wyjaśnił. „Większość ofiar składała się jednak z roślin hodowanych w różnych częściach kraju.”

Wiele części codziennej posługi świątynnej wymagało produktów rolniczych. Często przynoszono na ofiarę przednią mąkę z oliwą. Ofiary z wina wymagały winorośli hodowanej w określony sposób.

Rabin Weiss dodaje: „Miszna (Talmud) mówi na przykład, że baranka paschalnego należy piec na gałęzi z drzewa granatu. Kiedy powstanie świątynia, będą nam potrzebne miliony takich gałęzi. W zeszłym tygodniu zasadziliśmy trzydzieści drzewek – to oczywiście jedynie maleńki krok ku spełnieniu świątynnych potrzeb.”

Na ołtarzu leżało zawsze kilka stert drewna; jedna do palenia ofiar ze zwierząt, druga do produkcji węgli do palenia kadzidła, trzecia do podtrzymywania ciągłego ognia, nakazanego przez Biblię.

A ogień będzie płonął na ołtarzu i nie wygaśnie. Kapłan zapalać będzie na nim drwa każdego rana i ułoży na nim ofiarę całopalną, i spali przy niej tłuszcze ofiar pojednania – 3 Mojż. 6:12.

Drewno potrzebne do tych czynności uważano za ofiarę. W okresie drugiej świątyni była to ofiara doroczna:
Następnie rozstrzygnęliśmy losem, my, kapłani, Lewici i lud, sprawę dostawy drewna: ma się je sprowadzać do domu naszego Boga rok w rok według naszych rodów w określonych terminach, aby utrzymać ogień na ołtarzu Pana, Boga naszego, zgodnie z przepisem zakonu – Neh. 10:35.

W świątyni potrzebne jest wiele roślin, a każdej z nich dotyczą pewne warunki. Obecny Sanhedryn rozmieszcza je w różnych częściach kraju, żeby te wymagania spełnić. Na wzgórzach Hebronu zasadzono trzydzieści cedrów libańskich i kilka drzewek granatu. W Kochaw Haszachar ponad Doliną Jordanu jest pół akra winorośli w otoczeniu cedrów. W Samarii z kolei przygotowano do sadzenia drzewa cynamonowe, jako że cynamon to jeden z jedenastu składników kadzidła. W Itamar do użytku świątynnego poświęcono winnicę składającą się z dwustu krzewów. Na zachodnim Negewie jest siedem palm daktylowych, których owoce potrzebne są w ofiarach święta Szawuot.

„W czasach biblijnych sadzenie drzew było jednym ze sposobów wyrażania własności ziemi, ale na teraz będzie to akt uzdrawiania” – powiedział rabin Weiss, nawiązując do Księgi Kaznodziei.

Jest czas rodzenia i czas umierania; jest czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono – Kazn. 3:2.

Idea lasu świątynnego pojawia się w Piśmie Świętym, gdy Abraham sadzi las w Beer Szewie:
Abraham zaś zasadził tamaryszek w Beer-Szebie i wzywał tam imienia Pana, Boga Wiekuistego – 1 Mojż. 21:33.

„Świątynia – jako dom modlitwy dla wszystkich narodów – miała być tikkun (naprawieniem) dla całego świata” – mówi rabin. „Odnowienie w Izraelu roślin przeznaczonych do świątyni wytycza ścieżkę do naprawienia roślinności i ekologii również w innych częściach świata.”

Na zdjęciach: 

• Cedr libański (By Olivier BEZES - Praca własna, CC BY 2.5, Wikipedia)
• Tamaryszek (By Ghasem1122 - Own work, CC BY-SA 4.0, Wikipedia)
• Młode drzewko granatu (CC BY-SA 3.0, Wikipedia)
• Liście drzewa cynamonowego (By H. Zell - Own work, CC BY-SA 3.0, Wikipedia) 
• Kora drzewa cynamonowego (By Badagnani - Own work, CC BY 3.0, Wikipedia)

---

Na podstawie:
breakingisraelnews.com - Planting the Seeds of the Third Temple - Literally!