Nasiona i pozostałości owoców to ekscytujące odkrycia dla archeologów. Nie tylko są źródłem wskazówek na temat starożytnego rolnictwa i diety, ale mogą również dostarczać danych radiowęglowych, które pomagają datować odkrywane warstwy.

Owoce odgrywają również ważną rolę w narracji biblijnej. Gdyby Ewa nie zjadła owocu tak jak czytamy w 3 rozdziale 1 Księgi Mojżeszowej, historia Edenu wyglądałaby zupełnie inaczej. Co wiemy o twórczych sposobach wykorzystywania owoców przez Izraelitów – w ich pismach i codziennej kulturze?

Biblia nazywa Izrael „ziemią płynącą mlekiem i miodem”. Przez długi czas przyjmowano, że ów miód pochodził z daktyli – jednego z siedmiu gatunków roślin jadalnych charakterystycznych dla ziemi Izraela, o jakich pisze 5 Księga Mojżeszowa.

Są jednak również dowody, że miód wytwarzany przez pszczoły był już w użyciu blisko trzy tysiące lat temu, w czasach niedalekich proroka Eliasza. Pszczoły w odniesieniu do miodu są w Biblii wspomniane jedynie kilka razy, a o pszczelarstwie w ogóle nie ma żadnej wzmianki. Kilka lat temu archeolodzy odkryli jednak pozostałości osobliwych instalacji.

Góra Sodoma (po hebrajsku: הרסדום, Har Sedom) to wzgórze w południowo-zachodniej okolicy Morza Martwego, stanowiącej część rezerwatu Pustyni Judejskiej.

Sodoma wspomniana jest w Biblii, np. w 1 Księdze Mojżeszowej 19:27-28:

Abraham zaś, wstawszy wcześnie rano, udał się na to miejsce, gdzie stał przed Panem.
I spojrzawszy na Sodomę i Gomorę, i na całą tę okolicę, ujrzał, że dym wznosił się z ziemi, jak dym z pieca.

Muzeum Biblii w Waszyngtonie przedstawia na swojej stronie serię „Samotny kustosz” – ponieważ zwiedzanie jest obecnie niedostępne, przewodnicy nagrywają swoje opowieści o wybranych eksponatach. Niedawno jeden z nich zaprosił oglądających do czasów Nebukadnesara.

Witajcie! Cieszę się, że jesteście, bo trochę tutaj pustawo. Mam na imię Lance, jestem kustoszem Kultur Starożytnych, tutaj, w Muzeum Biblii. Chciałem wam pokazać jeden z moich ulubionych eksponatów – oto cegła Nebukadnesara.